Educated Guess
De wetenschap dat bij een geheel verwijderde prostaat zonder kapselingroei en met snijvlakken die geen tumor bevatten er toch in een hoog percentage PSA stijgingen zijn te verwachten, zou genoeg moeten zijn om het hele idee Radicale Prostatec-
tomie te laten varen. En dan heb ik het nog niet eens over operaties waarbij wel kapselingroei is en waarin de snijvlakken wel tumor bevatten. (zie column "Hoe zit het dan wel")
We leggen dit voor aan een uroloog en die zegt dat bij een nog hoger percentage het PSA ondetecteer-
baar blijft. Dan zeggen we dat bij helemaal geen behandeling het PSA in net zo'n hoog percentage min of meer stabiel blijft, maar dan wel met behoud van continentie en potentie. Dit valt natuurlijk slecht. Dan krijgen we het ontwijkende antwoord dat weliswaar nu nog niet vaststaat dat RP's het leven verlengen maar dat er nog dit jaar duidelijkheid komt als de ERSPC 10-jaars resultaten komen.
ERSPC? ERSPC staat voor European Randomized Study of Screening for Prostate Cancer. Dit is een zg trial die voor het grootste deel in Rotterdam gehouden wordt. Om kort te gaan: Er zijn in Rotterdam 2 groepen die met elkaar vergeleken worden, de screeningsgroep en de controlegroep. Deze groepen zijn door loting tot stand gekomen. In de screeningsgroep van 19970 proefpersonen werd met PSA op prostaatkanker gescreend. In de controlegroep van 21660 mannen is het de bedoeling dat geen PSA testen gedaan worden. De sterfte aan prostaatkanker in de screeningsgroep wordt na 10 en 15 jaar vergeleken met de controlegroep. In de screeningsgroep is bij 1014 proefpersonen prostaatkanker vastgesteld. Bij 399 van hen is een Radicale Prostatectomie (RP) uitgevoerd (ca 40%). Dit kan teruggerekend worden naar een subscreeningsgroep van 7858 man waarvan je de sterfte aan prostaatkanker na RP zou kunnen vergelijken met 7858 man uit de controlegroep.
Ik zeg "zou kunnen" want er zijn allerlei problemen met de ERSPC waarvan het grootste wel is dat mannen uit de controlegroep via hun huisarts of anderszins toch een PSA laten doen. Dit gebeurt op grote schaal en hierdoor vervuilt de controle groep, dwz de vergelijkingen gaan niet meer op. Uit goed ingelichte bron weet PSA Prostaatkankertjes dat publicatie van de 10 jaars resultaten uitgesteld zal worden en op z'n vroegst medio 2009 te verwachten is.
Dat schiet dus niet op. Vandaar dat PSA Prostaatkankertjes op zoek is gegaan naar afzonderlijke studies. Een studie waarin de behandeling bestond uit RP en een studie waarbij een afwachtend beleid werd gevolgd, ook wel WW (Watchful Waiting) genoemd. Om tot enigszins vergelijkbare studies te komen moeten we diep terug in de tijd. Er is eigenlijk maar 1 WW studie waarover grondig is gerapporteerd en waarvan lange termijnresultaten beschikbaar zijn. Dit is de Johansson Orebro studie, waarin 223 patienten gediagnostiseerd tussen 1977 en 1984 langdurig werden vervolgd. Kijk hier en hier. Er is ook maar 1 RP studie die hier enigszins mee te vergelijken valt en dat is de Zincke Mayo studie waarin 1143 RP patienten, gediagnostiseerd tussen 1966 en 1987, werden gevolgd. Kijk hier.
In beide studies gaat het om lokaal prostaatkanker die werd vastgesteld naar aanleiding van plaskachten of die aan het licht kwam bij rectaal toucher (onderzoek waarbij via de anus de prostaat en het laatste deel van de dikke darm wordt afgetast) bij keuringen of darmproblemen. In beide studies werden geen PSA testen gedaan voor diagnostiek (PSA kwam pas in de loop van de 80er jaren beschikbaar). Hierdoor zijn de tumoren uit deze studies rijper dan de huidige generatie PSA Prostaatkankertjes, maar niettemin lokaal en zouden ook nu kandidaten zijn voor RP. De ziekte-specifieke sterfte, dwz de kans op sterfte aan prostaatkanker als men niet aan iets anders overlijdt, was in de Orebro studie na 10 en 15 jaar respectievelijk 13% en 19% en in de Mayo studie respectievelijk 10% en 17%. Na 15 jaar was in de Johansson studie de werkelijke sterfte aan prostaatkanker 11% en in de Zincke Studie 10%. De werkelijke sterfte is lager dan de ziekte-specifieke sterfte vanwege dood door andere oorzaken.
PSA Prostaatkankertjes is de eerste die zal erkennen dat bovengenoemde vergelijking niet het predikaat wetenschappelijk verdient omdat er sprake is van 2 verschillende studiepopulaties en niet van 1 zoals in een trial waar 1 populatie door loting verdeeld wordt in 2 groepen. De vergelijking is echter wel goed genoeg om een *educated guess* te doen en die guess luidt dat op de lange termijn hooguit sprake is van een klein overlevingsvoordeel van RP vs WW. In ieder geval wordt duidelijk hoe gering de sterfte aan prostaatkanker uberhaubt is. Deze sterfte zal nog lager zijn bij PSA Prostaatkankertjes die komen bovendrijven bij screening omdat hierbij de diagnose in vergelijking met bovengenoemde studies meerdere jaren naar voren wordt gehaald.
19 mei 2008
12 mei 2008
(vervolg boekbespreking 2)
Verkorte bijsluiter
In het algemeen is het de bedoeling dat je door een operatie van je klachten afgeholpen wordt. Bij een Radicale Prostatectomie is het precies anders om. Je komt fit en symptoomloos binnen en je gaat er vaak incontinent en impotent uit.
Hoe gaan Bangma c.s. hiermee om? Ze hebben het er duidelijk moeilijk mee en aarzelen het onderwerp vast te pakken. In plaats van de dingen bij hun naam te noemen en over toegebracht letsel te spreken, gebruikt men consequent het woord bijwerkingen. Bijwerking klinkt minder erg en als iets wat er gewoon bijhoort. Bijwerking is in taalkundig opzicht een miskleun. Van bijwerkingen spreek je bij medicijngebruik, niet bij chirurgie.
Maar zelfs als eenmaal voor de laagdrempelige term bijwerkingen gekozen is durft men nog niet echt. Eerst krijgen we ter introduktie een slap praatje over ouder worden. Daarbij horend een tabel (pag 82) waarin per leeftijdscategorie oa staat hoeveel mannen al zonder lustgevoelens rondlopen en hoeveel mannen al wel eens urine verliezen voor ze geopereerd zijn. 41% van de 60-jarigen zou volgens deze tabel rond lopen zonder lustgevoelens en 10% van hen zou wel eens urine verliezen. PSA
Prostaatkankertjes proeft hier voorkokerij: het is al een stelletje impotente oude zakken daarom kunnen onze bijwerkingen er straks ook nog wel bij. We hechten weinig waarde aan deze cijfers, waarbij zoals gewoonlijk in Bangma's boekje geen bronvermelding wordt gegeven, maar vermoedelijk het werk is van Maatschappelijke Gezondheidszorg. Dit soort nummertjes komen bijna altijd tot stand via nogal onbenullige ja/nee/weet niet-achtige invulformulieren. Een Rotterdamse havenarbeider vult dergelijke formulieren natuurlijk niet in, hij veegt er zijn billen mee af.
Op blz 84 komen dan eindelijk de cijfertjes. Incontinentie: acuut >90%, chronisch 5-10%. (tabel blz 84). In een grafiek op blz 86 (betreft Rotter-damse patienten) gebruikt 34% direct na operatie incontinentiemateriaal en 4 jaar na operatie 25%. Hoe zich dit rijmt met wat in de tabel staat blijft in het duister. In de tekst is het dan weer dat na 6 maanden 17% incontinentiemateriaal draagt, terwijl in de grafiek dit percentage 48% is. Uiterst verwarrend allemaal en met elkaar in strijd, iedere vorm van eindredaktie ontbreekt hier. Tussendoor op blz 85 lezen we ook nog dit zinnetje: Een jaar na de radicale prostatectomie blijken van de honderd patienten nog ongeveer zeven patienten zodanig last te hebben van incontinentie, dat een operatieve behandeling overwogen kan worden. Typerend voor de kromme en verhullende stijl van het boekje. Bij 7% is de incontinentie dus bijzonder ernstig. Dat er desondanks toch overwegingen nodig zijn doet vermoeden dat het middel weer erger is dan de kwaal.
In de tabel op blz 84 wordt voor naadstenose 0,5%-9% genoemd voor zowel acuut en chronisch. Nogal lastige cijfers. Laten we 5% nemen om aan de voorzichtige kant te blijven. Anders dan bij incontinentie worden hier door Bangma c.s. geen Rotterdamse cijfers gegeven. Naadstenose is vernauwing van de plasbuis door littekenweefsel. Dit geeft aanleiding tot tal van plasproblemen. De acties die ondernomen moeten worden om de problemen op te heffen worden weliswaar kort genoemd maar niet uitgediept. Je krijgt de indruk dat het allemaal gladjes verholpen kan worden en dat je je over naadstenose niet al te veel zorgen hoeft te maken. De werkelijkheid is echter anders.
Dan impotentie. In de tabel op blz 84 wordt voor chronisch 14-90% vermeld voor erectiestoornissen, een eufemisme voor impotentie. Ook hier geen Rotterdams cijfer. Laten we weer aan de voor-
zichtige kant blijven en 50% nemen. Bangma c.s. zeggen dat ze proberen zenuwsparend te opereren en geven toe dat dit niet altijd lukt. Wat ze er niet bij vertellen dat ook als het wel gelukt is, het lang niet zeker is dat de potentie behouden blijft. Vervolgens wordt Viagra besproken en dan krijgen we dit zinnetje: Dan zijn er gelukkig ook andere opties, zoals injectie van een medicijn in de penis (zie figuur 8.3), de vacuumpomp of een erectie-prothese die operatief in de penis wordt aangebracht. Gelukkig? PSA Prostaatkankertjes is er niet blij mee, bij het voorspel stellen we ons toch iets anders voor.
Bangma c.s. op blz 88: Het verwijderen van de prostaat is een grote operatie. Een op de honderd mannen overlijdt in verband met de ingreep, niet tijdens de operatie, maar in de weken daarna. De sterfgevallen worden bijna altijd veroorzaakt door complicaties van hart en bloedvaten, zoals thrombose of embolieen en hartinfarcten. 1% is veel, in de meeste literatuur is dit cijfer 0,5%. Van degenen die een embolie of een infarct doormaken overlijdt niet iedereen. Degenen die het overleven
lopen voortaan niet alleen bij de uroloog maar ook bij de cardioloog.
Een opname voor een radicale prostatectomie is gemiddeld 5 tot 10 dagen, na ontslag gaat de patient met een verblijfscatheter naar huis die dan nog 1 tot 2 weken blijft zitten en later poliklinisch verwijderd wordt. Over catheterproblemen horen we Bangma c.s. niet, terwijl er geregeld problemen zijn met losgeraakte catheters, blaaskrampen, urine-
lekkage langs de catheter en soms infecties. Blijkbaar is dit voor een Prostaat Pensioen Plan niet het vermelden waard. Misschien omdat het een
kortdurend probleem is en meestal opgelost kan worden, maar zeg er dan iets over en informeer. Ook over het verdere postoperatieve herstel dat vaak meer dan een maand neemt horen we geen bijzonderheden. In een echt *Handboek voor de Prostaatkankerpatient* zouden dit soort onder-werpen wel behandeld worden, in *Prostaat Pensioen Plan* gaat het er vooral om de polis aantrekkelijk te houden.
We gaan ermee stoppen. Voeg de hier opgesomde ellende toe aan de grote kans op opnieuw PSA stijgingen en schrijf naar PSA Prostaatkankertjes als je desondanks bij een verhoogd PSA na een blinde steekproef toch een Radicale Prostatectomie wilt.
Verkorte bijsluiter
In het algemeen is het de bedoeling dat je door een operatie van je klachten afgeholpen wordt. Bij een Radicale Prostatectomie is het precies anders om. Je komt fit en symptoomloos binnen en je gaat er vaak incontinent en impotent uit.
Hoe gaan Bangma c.s. hiermee om? Ze hebben het er duidelijk moeilijk mee en aarzelen het onderwerp vast te pakken. In plaats van de dingen bij hun naam te noemen en over toegebracht letsel te spreken, gebruikt men consequent het woord bijwerkingen. Bijwerking klinkt minder erg en als iets wat er gewoon bijhoort. Bijwerking is in taalkundig opzicht een miskleun. Van bijwerkingen spreek je bij medicijngebruik, niet bij chirurgie.
Maar zelfs als eenmaal voor de laagdrempelige term bijwerkingen gekozen is durft men nog niet echt. Eerst krijgen we ter introduktie een slap praatje over ouder worden. Daarbij horend een tabel (pag 82) waarin per leeftijdscategorie oa staat hoeveel mannen al zonder lustgevoelens rondlopen en hoeveel mannen al wel eens urine verliezen voor ze geopereerd zijn. 41% van de 60-jarigen zou volgens deze tabel rond lopen zonder lustgevoelens en 10% van hen zou wel eens urine verliezen. PSA
Prostaatkankertjes proeft hier voorkokerij: het is al een stelletje impotente oude zakken daarom kunnen onze bijwerkingen er straks ook nog wel bij. We hechten weinig waarde aan deze cijfers, waarbij zoals gewoonlijk in Bangma's boekje geen bronvermelding wordt gegeven, maar vermoedelijk het werk is van Maatschappelijke Gezondheidszorg. Dit soort nummertjes komen bijna altijd tot stand via nogal onbenullige ja/nee/weet niet-achtige invulformulieren. Een Rotterdamse havenarbeider vult dergelijke formulieren natuurlijk niet in, hij veegt er zijn billen mee af.
Op blz 84 komen dan eindelijk de cijfertjes. Incontinentie: acuut >90%, chronisch 5-10%. (tabel blz 84). In een grafiek op blz 86 (betreft Rotter-damse patienten) gebruikt 34% direct na operatie incontinentiemateriaal en 4 jaar na operatie 25%. Hoe zich dit rijmt met wat in de tabel staat blijft in het duister. In de tekst is het dan weer dat na 6 maanden 17% incontinentiemateriaal draagt, terwijl in de grafiek dit percentage 48% is. Uiterst verwarrend allemaal en met elkaar in strijd, iedere vorm van eindredaktie ontbreekt hier. Tussendoor op blz 85 lezen we ook nog dit zinnetje: Een jaar na de radicale prostatectomie blijken van de honderd patienten nog ongeveer zeven patienten zodanig last te hebben van incontinentie, dat een operatieve behandeling overwogen kan worden. Typerend voor de kromme en verhullende stijl van het boekje. Bij 7% is de incontinentie dus bijzonder ernstig. Dat er desondanks toch overwegingen nodig zijn doet vermoeden dat het middel weer erger is dan de kwaal.
In de tabel op blz 84 wordt voor naadstenose 0,5%-9% genoemd voor zowel acuut en chronisch. Nogal lastige cijfers. Laten we 5% nemen om aan de voorzichtige kant te blijven. Anders dan bij incontinentie worden hier door Bangma c.s. geen Rotterdamse cijfers gegeven. Naadstenose is vernauwing van de plasbuis door littekenweefsel. Dit geeft aanleiding tot tal van plasproblemen. De acties die ondernomen moeten worden om de problemen op te heffen worden weliswaar kort genoemd maar niet uitgediept. Je krijgt de indruk dat het allemaal gladjes verholpen kan worden en dat je je over naadstenose niet al te veel zorgen hoeft te maken. De werkelijkheid is echter anders.
Dan impotentie. In de tabel op blz 84 wordt voor chronisch 14-90% vermeld voor erectiestoornissen, een eufemisme voor impotentie. Ook hier geen Rotterdams cijfer. Laten we weer aan de voor-
zichtige kant blijven en 50% nemen. Bangma c.s. zeggen dat ze proberen zenuwsparend te opereren en geven toe dat dit niet altijd lukt. Wat ze er niet bij vertellen dat ook als het wel gelukt is, het lang niet zeker is dat de potentie behouden blijft. Vervolgens wordt Viagra besproken en dan krijgen we dit zinnetje: Dan zijn er gelukkig ook andere opties, zoals injectie van een medicijn in de penis (zie figuur 8.3), de vacuumpomp of een erectie-prothese die operatief in de penis wordt aangebracht. Gelukkig? PSA Prostaatkankertjes is er niet blij mee, bij het voorspel stellen we ons toch iets anders voor.
Bangma c.s. op blz 88: Het verwijderen van de prostaat is een grote operatie. Een op de honderd mannen overlijdt in verband met de ingreep, niet tijdens de operatie, maar in de weken daarna. De sterfgevallen worden bijna altijd veroorzaakt door complicaties van hart en bloedvaten, zoals thrombose of embolieen en hartinfarcten. 1% is veel, in de meeste literatuur is dit cijfer 0,5%. Van degenen die een embolie of een infarct doormaken overlijdt niet iedereen. Degenen die het overleven
lopen voortaan niet alleen bij de uroloog maar ook bij de cardioloog.
Een opname voor een radicale prostatectomie is gemiddeld 5 tot 10 dagen, na ontslag gaat de patient met een verblijfscatheter naar huis die dan nog 1 tot 2 weken blijft zitten en later poliklinisch verwijderd wordt. Over catheterproblemen horen we Bangma c.s. niet, terwijl er geregeld problemen zijn met losgeraakte catheters, blaaskrampen, urine-
lekkage langs de catheter en soms infecties. Blijkbaar is dit voor een Prostaat Pensioen Plan niet het vermelden waard. Misschien omdat het een
kortdurend probleem is en meestal opgelost kan worden, maar zeg er dan iets over en informeer. Ook over het verdere postoperatieve herstel dat vaak meer dan een maand neemt horen we geen bijzonderheden. In een echt *Handboek voor de Prostaatkankerpatient* zouden dit soort onder-werpen wel behandeld worden, in *Prostaat Pensioen Plan* gaat het er vooral om de polis aantrekkelijk te houden.
We gaan ermee stoppen. Voeg de hier opgesomde ellende toe aan de grote kans op opnieuw PSA stijgingen en schrijf naar PSA Prostaatkankertjes als je desondanks bij een verhoogd PSA na een blinde steekproef toch een Radicale Prostatectomie wilt.
05 mei 2008
(vervolg boekbespreking)
Hoe zit het dan wel?
Pagina 93 van Prostaat Pensioen Plan:
Als de uroloog u vertelt dat hij tijdens de operatie geen uitzaaiingen in de lymfeklieren heeft gevonden en dat met microscopisch onderzoek is aangetoond dat alle kanker binnen het kapsel van de prostaat zat en dat de snijvlakken van de operatie geen kanker bevatten (wat betekent dat de uroloog er voldoende omheen heeft kunnen snijden), dan is dat een gunstige mededeling. Er kan dan van een succesvolle operatie gesproken worden.
Begrepen. Volgende zin:
Als vervolgens na een aantal weken in het bloed geen PSA meer wordt aangetroffen, dan lijkt al het PSA producerende prostaat- en kankerweefsel verwijderd te zijn.
Hmm, dit lijkt op terugkrabbelen. Is de operatie nu succesvol of niet?. Volgende zin graag:
Van een echt succesvol behandeltraject (bestaande uit de operatie en de daaropvolgende behandeling) kan echter pas gesproken worden als de situatie zo blijft en er ook na jaren geen PSA meetbaar is.
He? We dachten een succesvolle operatie, dan zijn we van alles af. Vervolgens moeten we een aantal weken wachten en nu gaat het ineens over een heel "behandeltraject" van vele jaren en is er sprake van "de daaropvolgende behandeling". Welk traject, welke behandeling? PSA Prostaatkankertjes heeft zich suf gezocht maar nergens in het hele kanker-boekje wordt verder nog over behandeltraject en daaropvolgende behandeling gesproken. Behalve natuurlijk als het PSA weer stijgt, maar dat ver-
wacht je nu juist niet na een succesvolle operatie.
Zal PSA Prostaatkankertjes jullie eens wat vertellen? We kunnen het niet bewijzen, maar het lijkt er sterk op dat Prostaat Pensioen Plan helemaal niet door Bangma geschreven is maar het werk is van een projectvergaderteam. Tijdens een vergadering begint de ene over snijvlakken, de ander over een aantal weken geen PSA en weer een ander over een heel traject geen PSA's en ze willen allemaal dat het in het boekje komt. Verder wil het sociaal genees-
kundige teamlid nog 2 woordjes veranderen en een andere deskundige er 2 woordjes uit.
Met wat kleine wijzigingen en weglatingen in ieders tekstbijdrage wordt vervolgens het hele zaakje in elkaar geassembleerd tot de bovenstaande stapeltekst. Geen haan die later nog kraait naar "behandeltraject" etc. Dat de lezer er niets meer van begrijpt doet er niet toe, als de teamleden zich maar goed voelen in hun vergaderteamproject-
groepje (tot ze naar het volgende congres kunnen). Bangma heeft de titel PPP waarschijnlijk ook niet zelf bedacht zoals ik m'n vorige kolom dacht, dat is vermoedelijk tijdens een brainstormsessie in de groep gebeurd. Hoe dan ook, Bangma blijft verantwoordelijk voor alle opgeschreven flauwekul.
Nu wil je natuurlijk weten hoe het dan wel zit als het hele zaakje er volledig uitgehaald is. We richten onze Pubmedmachine op Urologie Dijkzigt en schrikken van de operatieresultaten*. Link Van 475 achtereenvolgende radicale prostatectomieen waren er 227 waarvan alle kanker binnen het kapsel van de prostaat zat. In 34 van deze 227 gevallen slaagde de operateur er niet in de snijvlakken schoon te houden. Houden we volgens de criteria van "succesvolle operatie" 193 operaties over, ruim minder dan de helft van het totaal. Van deze 193 happy few verdwenen er 4 uit de statistiek. Van de 189 overgebleven succespatienten is na respectievelijk 1, 2 en 5 jaar het PSA bij 5%, 9% en 23% weer in het bloed aantoonbaar. Je mag zelf zeggen hoe succesvol je dit vindt.
In "Opleuken en verdoezelen" hebben we kunnen zien dat biopsien dermate onbetrouwbaar zijn dat geen enkele zichzelf respecterende arts er behandelingsbeslissingen op kan baseren. Hier hebben we gezien wat onder een succesvolle operatie verstaan wordt. Volgende week gaat het over de ernst en frequentie van het letsel dat door operaties aanricht wordt. Dan hebben we het voorlopig wel even gehad met Bangma c.s.
*Dit is een studie uit 2003, een recentere studie hierover uit Dijkzigt is er niet op Pubmed. Mogelijk zijn de resultaten nu iets beter, maar veel zal het niet zijn. Een zeer verse studie uit Nijmegen geeft na 5 jaar in 13% tot 23% van de gevallen PSA stijgingen, afhankelijk van tumorkenmerken. Link
Hoe zit het dan wel?
Pagina 93 van Prostaat Pensioen Plan:
Als de uroloog u vertelt dat hij tijdens de operatie geen uitzaaiingen in de lymfeklieren heeft gevonden en dat met microscopisch onderzoek is aangetoond dat alle kanker binnen het kapsel van de prostaat zat en dat de snijvlakken van de operatie geen kanker bevatten (wat betekent dat de uroloog er voldoende omheen heeft kunnen snijden), dan is dat een gunstige mededeling. Er kan dan van een succesvolle operatie gesproken worden.
Begrepen. Volgende zin:
Als vervolgens na een aantal weken in het bloed geen PSA meer wordt aangetroffen, dan lijkt al het PSA producerende prostaat- en kankerweefsel verwijderd te zijn.
Hmm, dit lijkt op terugkrabbelen. Is de operatie nu succesvol of niet?. Volgende zin graag:
Van een echt succesvol behandeltraject (bestaande uit de operatie en de daaropvolgende behandeling) kan echter pas gesproken worden als de situatie zo blijft en er ook na jaren geen PSA meetbaar is.
He? We dachten een succesvolle operatie, dan zijn we van alles af. Vervolgens moeten we een aantal weken wachten en nu gaat het ineens over een heel "behandeltraject" van vele jaren en is er sprake van "de daaropvolgende behandeling". Welk traject, welke behandeling? PSA Prostaatkankertjes heeft zich suf gezocht maar nergens in het hele kanker-boekje wordt verder nog over behandeltraject en daaropvolgende behandeling gesproken. Behalve natuurlijk als het PSA weer stijgt, maar dat ver-
wacht je nu juist niet na een succesvolle operatie.
Zal PSA Prostaatkankertjes jullie eens wat vertellen? We kunnen het niet bewijzen, maar het lijkt er sterk op dat Prostaat Pensioen Plan helemaal niet door Bangma geschreven is maar het werk is van een projectvergaderteam. Tijdens een vergadering begint de ene over snijvlakken, de ander over een aantal weken geen PSA en weer een ander over een heel traject geen PSA's en ze willen allemaal dat het in het boekje komt. Verder wil het sociaal genees-
kundige teamlid nog 2 woordjes veranderen en een andere deskundige er 2 woordjes uit.
Met wat kleine wijzigingen en weglatingen in ieders tekstbijdrage wordt vervolgens het hele zaakje in elkaar geassembleerd tot de bovenstaande stapeltekst. Geen haan die later nog kraait naar "behandeltraject" etc. Dat de lezer er niets meer van begrijpt doet er niet toe, als de teamleden zich maar goed voelen in hun vergaderteamproject-
groepje (tot ze naar het volgende congres kunnen). Bangma heeft de titel PPP waarschijnlijk ook niet zelf bedacht zoals ik m'n vorige kolom dacht, dat is vermoedelijk tijdens een brainstormsessie in de groep gebeurd. Hoe dan ook, Bangma blijft verantwoordelijk voor alle opgeschreven flauwekul.
Nu wil je natuurlijk weten hoe het dan wel zit als het hele zaakje er volledig uitgehaald is. We richten onze Pubmedmachine op Urologie Dijkzigt en schrikken van de operatieresultaten*. Link Van 475 achtereenvolgende radicale prostatectomieen waren er 227 waarvan alle kanker binnen het kapsel van de prostaat zat. In 34 van deze 227 gevallen slaagde de operateur er niet in de snijvlakken schoon te houden. Houden we volgens de criteria van "succesvolle operatie" 193 operaties over, ruim minder dan de helft van het totaal. Van deze 193 happy few verdwenen er 4 uit de statistiek. Van de 189 overgebleven succespatienten is na respectievelijk 1, 2 en 5 jaar het PSA bij 5%, 9% en 23% weer in het bloed aantoonbaar. Je mag zelf zeggen hoe succesvol je dit vindt.
In "Opleuken en verdoezelen" hebben we kunnen zien dat biopsien dermate onbetrouwbaar zijn dat geen enkele zichzelf respecterende arts er behandelingsbeslissingen op kan baseren. Hier hebben we gezien wat onder een succesvolle operatie verstaan wordt. Volgende week gaat het over de ernst en frequentie van het letsel dat door operaties aanricht wordt. Dan hebben we het voorlopig wel even gehad met Bangma c.s.
*Dit is een studie uit 2003, een recentere studie hierover uit Dijkzigt is er niet op Pubmed. Mogelijk zijn de resultaten nu iets beter, maar veel zal het niet zijn. Een zeer verse studie uit Nijmegen geeft na 5 jaar in 13% tot 23% van de gevallen PSA stijgingen, afhankelijk van tumorkenmerken. Link
28 april 2008
Opleuken en verdoezelen
Het Prostaat Pensioen Plan
redactie Professor Dr. C.H. Bangma
Elsevier Gezondheidszorg
ISBN 9789035229501
Waarom heeft Professor Dr. C.H. Bangma z'n boek niet gewoon "Handboek voor de prostaatkanker- patient genoemd"? Waarom opleuken tot "Prostaat Pensioen Plan?" Is dat patientvriendelijker of zo? Beter voor de verkoop? Wil Bangma laten zien dat hij ook dichterlijke talenten heeft?
Door de titel van het boek ben ik meteen al extra op m'n hoede, want wat ik ga lezen is geschreven door een opleuker. De titel is extra ongelukkig nu de krant dagelijks volstaat met berichten over woekerpolissen. Verder stel ik me bij een Prostaat Pensioen Plan voor dat de prostaat na 65 jaar werkzaam geweest te zijn eindelijk rust krijgt. Ook in dat opzicht is de titel verkeerd. In de polis van Bangma is het PSA's, PSA's en nog eens PSA's, biopsien en nog eens biopsien, controles en nog eens controles plus vaak ingrijpende behandelingen en weer andere behandelingen als de eerste behandeling mislukt. Zeker geen rustige oude dag dus voor de prostaat.
Ik pak de draad van biopsien op uit de vorige 2 columns voor een vloeiende overgang. Dan kom ik op pagina 37 van PPP terecht en lezen we dit:
..... Een uroloog zegt dan ook altijd met een knipoog: 'De biopsie is een steekproef'. En bij een steekproef weet je dat je ook kunt missen. Dat geldt ook voor het zoeken naar een prostaatkanker. Je kunt de trefzekerheid van de biopsie verhogen door meer steekproeven te nemen of door gericht te mikken. Nu is dat laatste nauwelijks mogelijk omdat de middelen die beschikbaar zijn om de plaats van een kanker in de prostaat tevoren zichtbaar te maken zeer beperkt zijn.
Dit is de wereld op z'n kop. Beperkte middelen? Machines voor echografie, CT-scans, MRI en PET scans zijn geavanceerde hoogtechnologische apparaten. PSA Prostaatkankertjes zijn echter zo klein dat ze zelfs met deze high tech apparatuur niet in beeld gebracht kunnen worden. In plaats van bij zichzelf te rade te gaan en z'n obsessie voor kleine tumortjes onder ogen te zien geeft Bangma de apparatuur maar de schuld! Dan is er nog iets essentieels verdoezeld met het woordje *missen*. Je kunt de tumor helemaal missen, maar je kunt ook een stukje tumor raken waarvan het weefsel niet representatief is voor de kanker als geheel. Dat is dan misschien een halve misser, maar aangezien op basis van de uitslag van het aangeprikte weefsel (Gleason-score) wel definitieve behandelingsbeslissingen worden genomen toch een hele. Dit is een mayor problem, dat Bangma hier gewoon maar wegmoffelt omdat z'n boekje anders niet meer zo leuk is.
Hoe onbetrouwbaar biopsien zijn kan men te weten komen door het tumorweefsel van het operatiepreparaat van de Radicale Prostatectomie (RP) te onderzoeken en de bevindingen hiervan te vergelijken met het eerdere biopsieresultaat uit dezelfde prostaat. Het resultaat van het RP-preparaat is de Gouden Standaard. Doet men dit, dan blijkt dat in ongeveer 50% van de gevallen het RP-resultaat niet overeenkomt met het biopsie-resultaat! Link
Bangma snijdt dit onderwerp later aan op pagina 55 van PPP en komt met een percentage van 30% te lage Gleason-scores bij biopsie, maar zegt niets over te hoge Gleason scores. Vervolgens probeert hij er zich met dit cryptische zinnetje uit te draaien: Daarom is het begrijpelijk dat elke beslissing die wordt genomen op basis van gegevens uit biopten aan variatie onderhevig is. In gewoon Nederlands: op basis van de biopsie kan eigenlijk geen beslissing genomen worden.
Door het 50% gegeven stort Bangma's hele PSA-bouwwerkje in en kan z'n Pensioenplan direct de prullenbak in. De helft van de behandelingen incl. "Active Surveillance", die Bangma later bespreekt is immers gebaseerd op onbetrouwbare biopsie-informatie. Extra beroerd is dat van tevoren ook niet duidelijk is welke helft dit is. Dit dan nog afgezien van de tumortjes die hij helemaal heeft gemist met z'n blinde steekproef (knipoogje).
Wij van PSA Prostaatkankertjes geven derhalve een Negatief Koopadvies, maar gooien het boekje (E 14,95) nog even niet weg. Er staan nog zoveel andere misvattingen, halve waarheden en cryptogrammen in dat het prima stof is voor minstens nog 10 andere columns.
Genoeg voor vandaag. Volgende week nog maar een Bangma.....
Het Prostaat Pensioen Plan
redactie Professor Dr. C.H. Bangma
Elsevier Gezondheidszorg
ISBN 9789035229501
Waarom heeft Professor Dr. C.H. Bangma z'n boek niet gewoon "Handboek voor de prostaatkanker- patient genoemd"? Waarom opleuken tot "Prostaat Pensioen Plan?" Is dat patientvriendelijker of zo? Beter voor de verkoop? Wil Bangma laten zien dat hij ook dichterlijke talenten heeft?
Door de titel van het boek ben ik meteen al extra op m'n hoede, want wat ik ga lezen is geschreven door een opleuker. De titel is extra ongelukkig nu de krant dagelijks volstaat met berichten over woekerpolissen. Verder stel ik me bij een Prostaat Pensioen Plan voor dat de prostaat na 65 jaar werkzaam geweest te zijn eindelijk rust krijgt. Ook in dat opzicht is de titel verkeerd. In de polis van Bangma is het PSA's, PSA's en nog eens PSA's, biopsien en nog eens biopsien, controles en nog eens controles plus vaak ingrijpende behandelingen en weer andere behandelingen als de eerste behandeling mislukt. Zeker geen rustige oude dag dus voor de prostaat.
Ik pak de draad van biopsien op uit de vorige 2 columns voor een vloeiende overgang. Dan kom ik op pagina 37 van PPP terecht en lezen we dit:
..... Een uroloog zegt dan ook altijd met een knipoog: 'De biopsie is een steekproef'. En bij een steekproef weet je dat je ook kunt missen. Dat geldt ook voor het zoeken naar een prostaatkanker. Je kunt de trefzekerheid van de biopsie verhogen door meer steekproeven te nemen of door gericht te mikken. Nu is dat laatste nauwelijks mogelijk omdat de middelen die beschikbaar zijn om de plaats van een kanker in de prostaat tevoren zichtbaar te maken zeer beperkt zijn.
Dit is de wereld op z'n kop. Beperkte middelen? Machines voor echografie, CT-scans, MRI en PET scans zijn geavanceerde hoogtechnologische apparaten. PSA Prostaatkankertjes zijn echter zo klein dat ze zelfs met deze high tech apparatuur niet in beeld gebracht kunnen worden. In plaats van bij zichzelf te rade te gaan en z'n obsessie voor kleine tumortjes onder ogen te zien geeft Bangma de apparatuur maar de schuld! Dan is er nog iets essentieels verdoezeld met het woordje *missen*. Je kunt de tumor helemaal missen, maar je kunt ook een stukje tumor raken waarvan het weefsel niet representatief is voor de kanker als geheel. Dat is dan misschien een halve misser, maar aangezien op basis van de uitslag van het aangeprikte weefsel (Gleason-score) wel definitieve behandelingsbeslissingen worden genomen toch een hele. Dit is een mayor problem, dat Bangma hier gewoon maar wegmoffelt omdat z'n boekje anders niet meer zo leuk is.
Hoe onbetrouwbaar biopsien zijn kan men te weten komen door het tumorweefsel van het operatiepreparaat van de Radicale Prostatectomie (RP) te onderzoeken en de bevindingen hiervan te vergelijken met het eerdere biopsieresultaat uit dezelfde prostaat. Het resultaat van het RP-preparaat is de Gouden Standaard. Doet men dit, dan blijkt dat in ongeveer 50% van de gevallen het RP-resultaat niet overeenkomt met het biopsie-resultaat! Link
Bangma snijdt dit onderwerp later aan op pagina 55 van PPP en komt met een percentage van 30% te lage Gleason-scores bij biopsie, maar zegt niets over te hoge Gleason scores. Vervolgens probeert hij er zich met dit cryptische zinnetje uit te draaien: Daarom is het begrijpelijk dat elke beslissing die wordt genomen op basis van gegevens uit biopten aan variatie onderhevig is. In gewoon Nederlands: op basis van de biopsie kan eigenlijk geen beslissing genomen worden.
Door het 50% gegeven stort Bangma's hele PSA-bouwwerkje in en kan z'n Pensioenplan direct de prullenbak in. De helft van de behandelingen incl. "Active Surveillance", die Bangma later bespreekt is immers gebaseerd op onbetrouwbare biopsie-informatie. Extra beroerd is dat van tevoren ook niet duidelijk is welke helft dit is. Dit dan nog afgezien van de tumortjes die hij helemaal heeft gemist met z'n blinde steekproef (knipoogje).
Wij van PSA Prostaatkankertjes geven derhalve een Negatief Koopadvies, maar gooien het boekje (E 14,95) nog even niet weg. Er staan nog zoveel andere misvattingen, halve waarheden en cryptogrammen in dat het prima stof is voor minstens nog 10 andere columns.
Genoeg voor vandaag. Volgende week nog maar een Bangma.....
21 april 2008
(vervolg op Getalsgeneeskunde)
"Genoeg is genoeg"
De buddy zegt dat het lang genoeg geduurd heeft, dat het zo niet langer kan en nog wat van die strekking. Hij beweert dat ze in Amerika 12 biopten nemen ipv 6 en dat daardoor meer kanker wordt gevonden. De man knikt. De uroloog zwijgt, voelt een groeiende weerzin opkomen tegen het gezelschap en komt met een tegenvoorstel: 18 biopten. Die zit....
Eventjes waant de uroloog zich in de Sponsor Bingo Loterij, nu in de schijnwerpers met Renee Froger die hem een blauw lint omdoet. Hij moet lachen om zichzelf. Nu is het aan de andere kant even stil, dan slaan de mannen bij wijze van triomf hun vuisten tegen elkaar en roepen "We gaan ervoor!". Enigszins beschaamd vult de uroloog een aantal formulieren in.
De buddy heeft gelijk: 12 levert meer op dan 6 link 6 vs 12, de uroloog heeft nog gelijker link 12 vs 18. Niet verwonderlijk als je blind gaat prikken in prostaten, die zoals we eerder gezien hebben bij mannen ouder dan 50 jaar in meer dan de helft van de gevallen tumortjes herbergen. Kijk hier.
De biopsie heeft succes. De patient heeft kanker! (Pas op: technisch. In 3 van de 18 biopten van ieder 15 mm werd bij de man tumor gevonden. 1 mm goed tot matig gedifferentieerde tumor in biopt 1, 3 mm goed gediffe-rentieerde tumor in biopt 2 en 2 mm goed tot matig gedifferentieerde tumor in biopt 3. Gleason score 5. Dit zijn minimale bevindingen die, om zoals de NVU het uitdrukt, de patient waarschijnlijk niet ziek zullen maken. Een niet erg wetenschappelijke formulering want als alle 18 naalden 1 mm naar links of rechts geplaatst zouden zijn had de uitslag heel anders kunnen uitvallen. Hier meer over de beoordeling van biopten en Gleason score in link Gleason.)
De uroloog probeert eerst nog voorzichtig de uitslag te relativeren, maar buddy valt hem in de rede met "genoeg is genoeg!" en de man roept "kanker is kanker". Hij neemt het stel nog eens op en oordeelt dat verder praten met deze types geen zin heeft. Ze de deur wijzen geeft weer intercollegiale spanningen, veel administratie en met dit soort lui misschien wel een camera van SBS6 op de stoep. Clientelisme is de normaalste zaak in de PSA-urologie en biedt ook in dit geval weer uitkomst. Zoetzuur maar "patientvriendelijk" vraagt de uroloog naar welke behandeling de voorkeur van de mannen uitgaat. "Radicale Prostatectomie" roepen ze in koor.
Laten we hier voorlopig even stoppen, want ik begin er zelf ook een beetje misselijk van te worden. Later pakken we deze case weer op die ook nog een vervelende nasleep kent.
Onze uroloog heeft nog een paar jaar te gaan dan kan hij met pensioen. Hij kijkt er naar uit. Hij heeft de uitrol van de PSA bedrijvigheid sinds het begin van de 90er jaren helemaal meegemaakt. Z'n vak is er door uitgehold. Een aanzienlijk deel van z'n tijd is gaan zitten in alle PSA Prostaatkankertjes die op hem afkomen. Dit gaat ten koste van z'n echte patienten en van z'n humeur. Verder wordt een deel van z'n vrije tijd opgeslokt door verplichte nascholingscursussen waarin hij de updates van de talloze stuurgroepen, commissies etc. moet aanhoren over weer nieuwe aanvullingen op richtlijnen van vroegdiagnose en behandeling.
Het zou me niet verbazen als onze uroloog ook achterin zit tussen het groepje van al wat oudere urologen dat meestal een dutje zit te doen bij dit soort cursussen. Dit groepje is bij insiders bekend onder de bijnaam "de Snurkers".
Dit was het voor deze week. Voor me ligt een boekje van Professor Dr. C.H. Bangma.....
"Genoeg is genoeg"
De buddy zegt dat het lang genoeg geduurd heeft, dat het zo niet langer kan en nog wat van die strekking. Hij beweert dat ze in Amerika 12 biopten nemen ipv 6 en dat daardoor meer kanker wordt gevonden. De man knikt. De uroloog zwijgt, voelt een groeiende weerzin opkomen tegen het gezelschap en komt met een tegenvoorstel: 18 biopten. Die zit....
Eventjes waant de uroloog zich in de Sponsor Bingo Loterij, nu in de schijnwerpers met Renee Froger die hem een blauw lint omdoet. Hij moet lachen om zichzelf. Nu is het aan de andere kant even stil, dan slaan de mannen bij wijze van triomf hun vuisten tegen elkaar en roepen "We gaan ervoor!". Enigszins beschaamd vult de uroloog een aantal formulieren in.
De buddy heeft gelijk: 12 levert meer op dan 6 link 6 vs 12, de uroloog heeft nog gelijker link 12 vs 18. Niet verwonderlijk als je blind gaat prikken in prostaten, die zoals we eerder gezien hebben bij mannen ouder dan 50 jaar in meer dan de helft van de gevallen tumortjes herbergen. Kijk hier.
De biopsie heeft succes. De patient heeft kanker! (Pas op: technisch. In 3 van de 18 biopten van ieder 15 mm werd bij de man tumor gevonden. 1 mm goed tot matig gedifferentieerde tumor in biopt 1, 3 mm goed gediffe-rentieerde tumor in biopt 2 en 2 mm goed tot matig gedifferentieerde tumor in biopt 3. Gleason score 5. Dit zijn minimale bevindingen die, om zoals de NVU het uitdrukt, de patient waarschijnlijk niet ziek zullen maken. Een niet erg wetenschappelijke formulering want als alle 18 naalden 1 mm naar links of rechts geplaatst zouden zijn had de uitslag heel anders kunnen uitvallen. Hier meer over de beoordeling van biopten en Gleason score in link Gleason.)
De uroloog probeert eerst nog voorzichtig de uitslag te relativeren, maar buddy valt hem in de rede met "genoeg is genoeg!" en de man roept "kanker is kanker". Hij neemt het stel nog eens op en oordeelt dat verder praten met deze types geen zin heeft. Ze de deur wijzen geeft weer intercollegiale spanningen, veel administratie en met dit soort lui misschien wel een camera van SBS6 op de stoep. Clientelisme is de normaalste zaak in de PSA-urologie en biedt ook in dit geval weer uitkomst. Zoetzuur maar "patientvriendelijk" vraagt de uroloog naar welke behandeling de voorkeur van de mannen uitgaat. "Radicale Prostatectomie" roepen ze in koor.
Laten we hier voorlopig even stoppen, want ik begin er zelf ook een beetje misselijk van te worden. Later pakken we deze case weer op die ook nog een vervelende nasleep kent.
Onze uroloog heeft nog een paar jaar te gaan dan kan hij met pensioen. Hij kijkt er naar uit. Hij heeft de uitrol van de PSA bedrijvigheid sinds het begin van de 90er jaren helemaal meegemaakt. Z'n vak is er door uitgehold. Een aanzienlijk deel van z'n tijd is gaan zitten in alle PSA Prostaatkankertjes die op hem afkomen. Dit gaat ten koste van z'n echte patienten en van z'n humeur. Verder wordt een deel van z'n vrije tijd opgeslokt door verplichte nascholingscursussen waarin hij de updates van de talloze stuurgroepen, commissies etc. moet aanhoren over weer nieuwe aanvullingen op richtlijnen van vroegdiagnose en behandeling.
Het zou me niet verbazen als onze uroloog ook achterin zit tussen het groepje van al wat oudere urologen dat meestal een dutje zit te doen bij dit soort cursussen. Dit groepje is bij insiders bekend onder de bijnaam "de Snurkers".
Dit was het voor deze week. Voor me ligt een boekje van Professor Dr. C.H. Bangma.....
14 april 2008
Getalsgeneeskunde
Pijn, pus, koorts en kriebel, moe en misselijk dat zijn verschijnselen van echte ziekte. Van een PSA Prostaatkankertje heeft niemand last. Alhoewel?
Er zijn mannen die nachten wakker liggen van een stijging van 1 nanogram PSA, bij een daling zijn ze vaak overmatig eufoor en slapen daardoor ook niet. Zo ontstaat makkelijk een bipolair psychiatrisch beeld. Juist urologen kunnen moeilijk met dit type klachten overweg. Meestal draait het erop uit dat ze hun handjes gaan gebruiken. Dan kan de drager van een PSA Prostaatkankertje wel degelijk last krijgen (kijk hier en hier).
Er is geen zieke alleen een nummertje. Het nummertje is weliswaar specifiek voor de prostaat maar niet voor de aandoening. Prostatitis, prostaatvergroting en prostaatkanker kunnen ieder het PSA verhogen. Niet zelden zijn alle 3 variabelen tegelijk in dezelfde patient aanwezig. Het aandeel van ieder van de variabelen in de hoogte van het PSA is niet uit te maken. Verder heeft prostatitis de neiging op te flikkeren en uit te flakkeren en het ene tumortje produceert veel PSA, het andere weinig of niets. Waar het nummertje nu voor staat weet niemand meer. Omdat er ook geen symptomen zijn gaat het gesprek in de spreekkamer nergens over.
Onbegrepen nummertje was 6,5 ging even terug naar 6 maar is nu 7. Een 50 jarige man en een uroloog zitten tegenover elkaar. De man draagt het dreigende speldje van Blue Ribbon. De man steekt een verhaal af over het belang van vroege opsporing en vroege behandeling begint dan over Renee Froger en wil een biopsie. Van zoveel mondigheid heeft de uroloog niet terug. Als ik weiger nagelt Blue Ribbon me nog aan de schandpaal in een Postcodeloterijshow, schiet er door hem heen. De uroloog neemt geen risico, er wordt een afspraak voor een biopsie gemaakt.
Bij andere vormen van kanker neemt men gericht biopten op aanwijzing van beeldvormend onderzoek. Bij borstkanker bijvoorbeeld uit de verdachte plek van een mammogram. PSA prostaatkankertjes zijn zo echter zo klein dat er bijna nooit iets te zien is. Vandaar dat de uroloog maar "blind" biopsien neemt, meestal 6. Deze barbaarse methode heet met een deftig woord sextant biopsie.
De uitslag bij de man is negatief, er is geen kanker gevonden. De man maakt een teleurgestelde indruk en wil over 1 maand een afspraak voor een nieuwe PSA. Na enig getouwtrek wordt een afspraak gemaakt voor over 3 maanden.
3 maanden later zit de uroloog weer tegenover de man, nu in gezelschap van een Blue Bibbon buddy. Het PSA is gestegen naar 8 ng/ml. De buddy zegt .....
Volgende week zullen we zien hoe dit verder escaleert. Als uitsmijter nog een smakeloze NVU-link met een liedje.
Pijn, pus, koorts en kriebel, moe en misselijk dat zijn verschijnselen van echte ziekte. Van een PSA Prostaatkankertje heeft niemand last. Alhoewel?
Er zijn mannen die nachten wakker liggen van een stijging van 1 nanogram PSA, bij een daling zijn ze vaak overmatig eufoor en slapen daardoor ook niet. Zo ontstaat makkelijk een bipolair psychiatrisch beeld. Juist urologen kunnen moeilijk met dit type klachten overweg. Meestal draait het erop uit dat ze hun handjes gaan gebruiken. Dan kan de drager van een PSA Prostaatkankertje wel degelijk last krijgen (kijk hier en hier).
Er is geen zieke alleen een nummertje. Het nummertje is weliswaar specifiek voor de prostaat maar niet voor de aandoening. Prostatitis, prostaatvergroting en prostaatkanker kunnen ieder het PSA verhogen. Niet zelden zijn alle 3 variabelen tegelijk in dezelfde patient aanwezig. Het aandeel van ieder van de variabelen in de hoogte van het PSA is niet uit te maken. Verder heeft prostatitis de neiging op te flikkeren en uit te flakkeren en het ene tumortje produceert veel PSA, het andere weinig of niets. Waar het nummertje nu voor staat weet niemand meer. Omdat er ook geen symptomen zijn gaat het gesprek in de spreekkamer nergens over.
Onbegrepen nummertje was 6,5 ging even terug naar 6 maar is nu 7. Een 50 jarige man en een uroloog zitten tegenover elkaar. De man draagt het dreigende speldje van Blue Ribbon. De man steekt een verhaal af over het belang van vroege opsporing en vroege behandeling begint dan over Renee Froger en wil een biopsie. Van zoveel mondigheid heeft de uroloog niet terug. Als ik weiger nagelt Blue Ribbon me nog aan de schandpaal in een Postcodeloterijshow, schiet er door hem heen. De uroloog neemt geen risico, er wordt een afspraak voor een biopsie gemaakt.
Bij andere vormen van kanker neemt men gericht biopten op aanwijzing van beeldvormend onderzoek. Bij borstkanker bijvoorbeeld uit de verdachte plek van een mammogram. PSA prostaatkankertjes zijn zo echter zo klein dat er bijna nooit iets te zien is. Vandaar dat de uroloog maar "blind" biopsien neemt, meestal 6. Deze barbaarse methode heet met een deftig woord sextant biopsie.
De uitslag bij de man is negatief, er is geen kanker gevonden. De man maakt een teleurgestelde indruk en wil over 1 maand een afspraak voor een nieuwe PSA. Na enig getouwtrek wordt een afspraak gemaakt voor over 3 maanden.
3 maanden later zit de uroloog weer tegenover de man, nu in gezelschap van een Blue Bibbon buddy. Het PSA is gestegen naar 8 ng/ml. De buddy zegt .....
Volgende week zullen we zien hoe dit verder escaleert. Als uitsmijter nog een smakeloze NVU-link met een liedje.
07 april 2008
Moet kunnen?
Wie op 13 of 14 maart met een urologisch probleem zat had dubbel pech. Heel urologisch Nederland zat die dagen namelijk in het Kurhaus dat was afgehuurd om het 100 jarig bestaan van de Nederlandse Vereniging voor Urologie (NVU) te vieren. Een uitbundig feest met Dione de Graaff als cheerleader, een galadiner, partnerprogramma's, luxesuites met uitzicht op zee, diverse orkesten en andere attracties.
De NVU zit er blijkbaar warmpjes bij. Dit is ook af te leiden uit de keuze van het reclamebureau dat het belabberde imago van de NVU de komende jaren op moet poetsen. Het betreft hier het prestigieuze en peperdure Pleon uit Amsterdam dat onder haar klanten ondermeer Shell, Funda en IBM mag rekenen. Een van de projecten van Pleon voor de NVU is de nieuwe publiekssite Alles over Urologie.
We zijn natuurlijk razend benieuwd naar wat de boyz & girlz over Radicale Prostatectomie bij elkaar hebben geschreven. Dit is wat er staat (met goedkeuring van de NVU):
Chirurgisch verwijderen van de prostaat
Uit het onderzoek komt dat deze vorm van kanker u in de toekomst ziek kan maken. Alles wijst erop dat de kanker alleen nog in de prostaat zit. Er zijn geen uitzaaiingen. U kan worden genezen door de prostaat met een operatie te verwijderen. Hiervoor zijn verschillende methoden. Het kan via een 'open operatie' (open radicale prostatectomie), via kijkbuisjes (laparoscopische radicale prostatectomie) of via een robotgeassisteerde kijkoperatie.
Let op het gebruik van het woord *kunnen*. Dit werkwoord heeft 2 betekenissen nl. mogelijk zijn en in staat zijn. In de eerste regel wordt het gebruikt in de betekenis van mogelijk zijn. We laten deze crypitische regel nu even voor wat het is, maar gaan deze in een nieuwe column zeker nog ontleden. In regel 4 heeft kunnen de betekenis van in staat zijn. Hier leest het dat wie zich laat opereren, genezen wordt. Dit is misleidend.
De trouwe lezer van PSA Prostaatkankertjes weet wel beter. Na 5, 10 en 15 jaar is er in respectievelijk in 16%. 28% en 39% van de gevallen opnieuw PSA in het bloed aantoonbaar. Dit zijn cijfers van het Johns Hopkins Medical Institute, algemeen erkend als toonaangevend op het gebied van RP's. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat de cijfers van de modale Nederlandse uroloog nog een stuk slechter zijn.
Doordeweekse feestjes en valse voorlichting over dubieuze operaties, het is allemaal niet fraai. Helaas zijn we er nog lang niet. Volgende week ga ik weer verder met mijn droeve plicht....
Wie op 13 of 14 maart met een urologisch probleem zat had dubbel pech. Heel urologisch Nederland zat die dagen namelijk in het Kurhaus dat was afgehuurd om het 100 jarig bestaan van de Nederlandse Vereniging voor Urologie (NVU) te vieren. Een uitbundig feest met Dione de Graaff als cheerleader, een galadiner, partnerprogramma's, luxesuites met uitzicht op zee, diverse orkesten en andere attracties.
De NVU zit er blijkbaar warmpjes bij. Dit is ook af te leiden uit de keuze van het reclamebureau dat het belabberde imago van de NVU de komende jaren op moet poetsen. Het betreft hier het prestigieuze en peperdure Pleon uit Amsterdam dat onder haar klanten ondermeer Shell, Funda en IBM mag rekenen. Een van de projecten van Pleon voor de NVU is de nieuwe publiekssite Alles over Urologie.
We zijn natuurlijk razend benieuwd naar wat de boyz & girlz over Radicale Prostatectomie bij elkaar hebben geschreven. Dit is wat er staat (met goedkeuring van de NVU):
Chirurgisch verwijderen van de prostaat
Uit het onderzoek komt dat deze vorm van kanker u in de toekomst ziek kan maken. Alles wijst erop dat de kanker alleen nog in de prostaat zit. Er zijn geen uitzaaiingen. U kan worden genezen door de prostaat met een operatie te verwijderen. Hiervoor zijn verschillende methoden. Het kan via een 'open operatie' (open radicale prostatectomie), via kijkbuisjes (laparoscopische radicale prostatectomie) of via een robotgeassisteerde kijkoperatie.
Let op het gebruik van het woord *kunnen*. Dit werkwoord heeft 2 betekenissen nl. mogelijk zijn en in staat zijn. In de eerste regel wordt het gebruikt in de betekenis van mogelijk zijn. We laten deze crypitische regel nu even voor wat het is, maar gaan deze in een nieuwe column zeker nog ontleden. In regel 4 heeft kunnen de betekenis van in staat zijn. Hier leest het dat wie zich laat opereren, genezen wordt. Dit is misleidend.
De trouwe lezer van PSA Prostaatkankertjes weet wel beter. Na 5, 10 en 15 jaar is er in respectievelijk in 16%. 28% en 39% van de gevallen opnieuw PSA in het bloed aantoonbaar. Dit zijn cijfers van het Johns Hopkins Medical Institute, algemeen erkend als toonaangevend op het gebied van RP's. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat de cijfers van de modale Nederlandse uroloog nog een stuk slechter zijn.
Doordeweekse feestjes en valse voorlichting over dubieuze operaties, het is allemaal niet fraai. Helaas zijn we er nog lang niet. Volgende week ga ik weer verder met mijn droeve plicht....
Abonneren op:
Posts (Atom)