Respectabele Onderzoekers?

Hierbij een ingezonden brief en mijn reactie daarop naar aanleiding van "Ook zo blij met PSA?" dat ik afgelopen september in Huisarts en Wetenschap publiceerde. Ga voor dit artikel naar de rechterkolom onder publicaties. Daar staat een openlijk toegankelijke printversie van dit artikel. Het artikel zelf kan ik hier niet neerzetten vanwege copyright redenen. Wil je een fatsoenlijke PDF inclusief referenties stuur dan een mail. Hier mijn antwoord op Bangma's "PSA-screening deugt."

Ingezonden
PSA-screening

Huisarts en Wetenschap, jaargang 2011, nummer 4:226-227

Reactie
Collega Scholten bekritiseert de auteurs van de grote Europese onderzoeken naar het effect van screening op prostaatkankersterfte.1  Hij beticht hen van volksverlakkerij door alleen maar in te zoomen op de relatieve risicoreductie. Daarbij komt hij met zeer negatieve aantijgingen aan het adres van de onderzoekers die ik eigenlijk voor dit tijdschrift ongepast vind. Collega Bangma wordt op zijn beurt verlokt tot de uitspraak dat Scholten de plank volledig misslaat, mogelijk door de aanval op de man (en dus niet op de bal).2  De inhoudelijke argumenten van Scholten snijden echter wel hout. Hoewel in de ERSPC het effect van screening op de prostaatkankerspecifieke sterfte als positief uit de bus komt, blijkt uit een recente meta-analyse dat dit resultaat nog niet kan worden veralgemeniseerd.3 Bangma benoemt dat door het aanbieden van active surveillance  de diagnose prostaatkanker geen extra stress bij mannen geeft. Hoe sterk dat bewijs is weet ik niet. Ik denk dat hierbij vooral wordt getoond dat er in deze screening geen negatieve feedback van patiënten komt.4,5  Veel mannen compenseren de last van de controles met de gedachte dat ze er gelukkig toch op tijd bij waren. Dat de tumor anders nooit aan het licht zou zijn gekomen bedenken ze daarbij niet. De zeer genuanceerde ERSPC-publicatie, die op de dag van het bewuste NOS-journaal al in de mailbox van alle huisartsen belandde,6  biedt mij wel een zeer praktische handreiking. Aan patiënten kan klip en klaar worden uitgelegd dat wanneer alle Nederlandse mannen zouden deelnemen aan een screeningsprogramma minder mannen overlijden aan prostaatkanker. Dat daarvoor een groot aantal mannen moet worden belast met aanvullend onderzoek en de diagnose prostaatkanker die klinisch niet relevant hoeft te zijn, is goed over te brengen. Wie de gelukkige overlever is tussen de 48 behandelde lotgenoten, zal men vooraf nooit te weten komen. Na die uitleg zien veel mannen af van een PSA-test. De resultaten van de ERSPC frustreren mij dus niet, maar ondersteunen mijn dagelijkse praktijkvoering. Daarbij beperk ik me graag tot de inhoud en houd ik me niet bezig met de beeldvorming van respectabele onderzoekers. Dat wens ik Scholten ook toe.
Marco Blanker

1. Scholten H. Ook zo blij met PSA? Huisarts Wet 2010;53:501-2.
2. Bangma CH. PSA-screening deugt. Huisarts Wet 2010;53:503.
3. Djulbegovic M, Beyth RJ, Neuberger MM, Stoffs TL, Vieweg J, Djulbegovic B, et al. Screening for prostate cancer: systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. BMJ 2010;341:c4543.
4. Ransohoff DF, McNaughton Collins M, Fowler FJ. Why is prostate cancer screening so common when the evidence is so uncertain? A system without negative feedback. Am J Med 2002;113:663-7.
5. Blanker M. Zonder bewijs screenen op prostaatkanker. Huisarts Wet 2003;46:184.
6. Schröder FH, Hugosson J, Roobol MJ, Tammela TL, Ciatto S, Nelen V, et al. Screening and prostate-cancer mortality in a randomized european study. N Engl J Med 2009;360:1320-8.

Antwoord
Collega Blanker vindt dat mijn argumenten hout snijden maar ergert zich aan de manier waarop ik ‘respectabele onderzoekers’ bejegen. Het verheugt me dat veel patiënten na de ongetwijfeld degelijke uitleg van Blanker afzien van een PSA. Ik vermoed dat het aantal nog groter zou zijn geweest als collega Bangma was afgekomen met z’n onderzoek naar de levenskwaliteit en Blanker daarover ook had kunnen voorlichten. Zo netjes als het bij Blanker klaarblijkelijk toegaat, gaat het niet overal. Via een groot aantal opdringerige urologiesites kan men via de achterdeur ook aan een PSA komen. Een van deze sites wordt beheerd door onze respectabele onderzoekers.1 Op deze site richt men zich nu op de ERSPC-controlegroep. Na deze groep eerst te hebben ingepeperd dat door screening de sterfte aan prostaatkanker vermindert, wordt hen nu in overweging gegeven zich alsnog te laten screenen. Veel wollig en empathisch taalgebruik, maar niet het feit dat 48 mannen moeten worden behandeld om na 9 jaar 1 sterfgeval te voorkomen. Het achterwege laten hiervan is de onderzoekers ernstig aan te rekenen. Ik spreek dan ook liever van marketeers die als voornaamste doel hebben de topzware afdeling Urologie van het Erasmus MC in leven te houden over de rug van hardwerkende Rotterdammers die niets mankeren. Henk Scholten

1. http://www.erasmusmc.nl/47659/112432/Screening_prostaatkanker

 OK, nog 1 keer dan

We gaan nog 1x keertje Jelle Barentsz doen. Niet vaker want daarna moeten we weer snel terug naar Bangma die er immers van zou kunnen profiteren als we hier Jelle's luxe-MRI's te lang de grond in boren. Ik pak wat willekeurig klein vuil uit de brochure.

Onder andere deze passage wekt mijn irritatie op: Onbekendheid, regelgeving en kostenverantwoordelijkheden brengen met zich mee dat bij vermoeden van prostaatkanker vaak nog niet als eerste aan een retourtje Nijmegen wordt gedacht. Terwijl een groeiende internationale patiëntengroep geen enkel probleem lijkt te hebben met een verre vliegreis om gebruik te kunnen maken van onze expertise en faciliteiten. Er is helemaal geen onbekendheid met MRI's, er is alleen bijna niemand die er in gelooft. Er is helemaal geen regelgeving of kostenverantwoordelijkheid, alles kan en alles wordt vergoed via de verplicht geinde zorgpremie waar jij toch niets over te zeggen hebt. En dan die groeiende internationale patientengroep. Er is inderdaad een groep superrijke querulanten en hypochrondieers die zich zo vervelen dat ze de hele wereld afreizen om naar hun prostaatkankertje te laten kijken. Hoe mooier en futuristischer de onderzoeksapparatur is des te gretiger zijn ze. Laat Jelle zich tevreden stellen met dit groepje goedbetalende toeristen en het daar bij laten.

Dan dit stukje over Blue Ribbon: Blue Ribbon (www.blueribbon.nl) wil mannen bewust maken van de prostaat en het taboe eromheen doorbreken, door bij het grote publiek, de media en politiek aandacht te vragen voor prostaatkanker. Blue Ribbon is een initiatief van de Stichting Contactgroep Prostaatkanker (SCP) en krijgt voor haar activiteiten de steun van KWF Kankerbestrijding en de Nederlandse Vereniging voor Urologie. Blue Ribbon, het broertje van Red Ribbon, organiseerde in november zg Movember, de actienaam voor een maandje bewustzijn waarbij mannen hun snor lieten staan om de aandacht te vestigen op prostaatkanker. Wat een ongein. Alsof er een taboe zou bestaan rond de prostaat! Dit is een bekende truc van sociale marketing, je verzint iets wat helemaal niet bestaat, in dit geval een zg taboe, en gaat daar dan drukte over maken. Om drukte te kunnen maken is geld nodig. Dat geld krijgen ze van het SCP, dat op zijn beurt voor een groot deel gesubsidieerd wordt door het KWF en van het KWF zelf. Nou daar zijn ze goed in geslaagd, Rutte naar Nijmegen halen was natuurlijk een klapper van de eerste orde, gefinancierd met jouw collectegeld.

En tenslotte dit: Of nóg beter: een algehele screening van mannen boven een bepaalde leeftijd. Als dit voor borstkanker (komt voor bij 1 op 7 vrouwen) gemeengoed kan zijn, waarom dan niet voor prostaatkanker (1 op 6mannen). Waar blijft de ‘mannografie’? Waarom spelden we niet massaal een ‘blue ribbon’ op onze revers? Hier hebben we Barentsz als actieleider voor georganiseerde bangmakerij, zogenaamd zorgzaam maar ondertussen het welzijn van de Nederlandse man verziekend. Wat screening betreft is Bangma schijnbaar genuanceerder. Deze wereldvreemde is echter op zijn eigen manier knettergek en misleidend. Op hem richten we onze pijlen weer in het volgende stukje.

Zoveel narcisme zagen we nog niet eerder


Dit bericht is op 3 april 2012 genuanceerd:

Goed, we hadden Bangma en Kil en dan hebben we er nu een zekere Barentsz bij. Barentsz is geen uroloog maar radioloog en meent met z'n nieuwe machine het ei van Columbus in handen te hebben. Laten we de brochure van het Prostate MR Center of Excellence als uitgangspunt nemen voor een bespreking.

Allereerst moet dit een dure brochure zijn geweest, met professionele fotografie en zeker geen klusser als ontwerper. De gedrukte versie zal ongetwijfeld in duur hoogglans papier zijn uitgevoerd. Wie betaalt zoiets? Het ministerie van onderwijs, de premiebetaler en het KWF, die maar liefst 2 miljoen van jouw collectegeld aan Barentsz gaf. Maar dat is blijkbaar niet genoeg want in de brochure wordt om meer gebedeld! Wat valt verder op aan dit glossy ding? Precies, Jelle Barentsz! Wel 5 keer dat zelfingenomen gezicht van Jelle Barentsz in deze brochure, een paar keer zelfs paginagroot. Zoveel narcisme hebben we nog niet eerder gezien. Maar wat staat erin?

Ondermeer dit: "In Nijmegen lopen we wereldwijd voorop in de wereld met nieuwe MRI-technieken die een vermoeden van prostaatkanker snel kunnen ontkrachten of bevestigen, en bovendien nauwkeurig de agressiviteit en verspreiding van de kanker in kaart brengen. Dit maakt een snelle behandeling ‘op maat’ mogelijk en vergroot zo de overlevingskans van de patiënt." Verderop dit: Echografische biopten de ware aard onderschatten in 46% van agressieve prostaatkankers, MRI is in 95% nauwkeurig. En dan ook nog dit: Bij 64% van de mannen met een verhoogd PSA is geen prostaatkanker aanwezig. MRI geeft direct uitsluitsel. En dit: MRI detecteert in 90% van de gevallen de tumor op exact de juiste locatie. Dat is nogal wat!

Dat zijn we dus gaan uitzoeken. Voor een goed begrip, Barentsz doet geen gewone MRI, maar 3D MRI plus MRSI (spectroscopische analyse van MRI beelden) en gebruikt ook technieken om de beeldkwaliteit te verhogen die niet standaard zijn. Verder maakt hij gebruik van de hypermoderne Siemens Skyra 3T MRI Scanner die waarschijnlijk betere beelden geeft dan tot nu toe gebruikelijk. Dus er zou sprake kunnen zijn van vooruitgang. Laat ik echter een aantal relevante zoektermen los op Pubmed dan dan krijg ik nergens 95 of 90% op m'n scherm. Met andere combinaties zoektermen ook niks. In Urowatch kon je al lezen dat ik een vriendelijk briefje naar Nijmegen stuurde om opheldering over deze cijfers. In eerste instantie kreeg ik een nogal paniekig bericht terug met veel blabla maar zonder de referenties waar ik om had gevraagd. Weer een vriendelijk briefje gestuurd, maar hierop geen antwoord gekregen. Graag zou ik uit het blabla briefje willen citeren om jullie een indruk te geven hoe het intern loopt in dit Centre of Excellence. Het is bekend dat ik niet doe aan normen en waarden, maar voor 1 ding heb ik respect en dat is het briefgeheim. Dus jammer maar helaas. In ieder geval, en daar gaat het om, heeft Barentsz geen gepubliceerde evidence voor de megapercentages waarmee hij indruk probeert te maken.

Overigens publiceert Barentsz wel. Op 11 februari publiceerde hij "Advances in Magnetic Resonance Imaging: How They Are Changing the Management of Prostate Cancer." Dit is echter geen resultaten studie of een trial maar een soort review. De conclusie van dit artikel: "MRI technology is continuously evolving, and more extensive use of MRI technology in clinical trials and practice will help to improve Pca diagnosis and treatment planning". Dat is wel wat anders dan 90 of 95%. Op 7 januari publiceerde hij Initial Results of 3-Dimensional 1H-Magnetic Resonance Spectroscopic Imaging in the Localization of Prostate Cancer at 3 Tesla: Should We Use an Endorectal Coil? Conclusie met Endorectal Coil zijn de resultaten ietsje beter nl 68% van de tumortjes wordt opgespoord met Coil, 63% zonder Coil. Geen 90 of 95%. Hier een goed onderzoek van iemand anders naar de effectiviteit van MRI/MRSI (volledige tekst is gratis) Conclusie: Endorectal MRI and MRSI are reasonably accurate for the diagnosis of prostate cancer in patients with an elevated serum PSA level, but the remaining limitations suggest that MRI and MRSI should be used as a supplement rather than a replacement for biopsy using the current technology and diagnostic criteria.

Waar we natuurlijk bij in onze handen wrijven is dat Jelle de blinde biopsie ter discussie stelt in z'n pamflet. Met andere woorden hij valt Bangma cs aan. We mogen nu  rivaliteit  tussen Rotterdam en Nijmegen verwachten. PSA Prostaatkankertjes is de lachende derde want hun gevecht over de rug van de Nederlandse man (die nergens last van heeft, alleen een verhoogd PSA) gaat nergens over. Hij is echter wel het slachtoffer van de absurde ambities van deze omhoog gevallen Sickboks.

Ik heb me hier beperkt tot de kern. Er staat echter nog zoveel andere onzin in deze brochure dat het schijfschieten is. Onder andere de "droom" van Jelle, z'n geklaag over gebrek aan erkenning, gezeur over prostaatbewustzijn met het opdringerige logootje van Blue Ribbon (ook gesubsidieerd door het KWF) etc,etc. Ik kom hier nog wel op terug. Voorlopig tot zover en hier nog een keer het clipje.

Vijandigheden slaan nu ook over op Huisartsen


Tjerk Wiersma, hoofd Richtlijnen bij het NHG reageerde niet op "Ook zo blij met PSA?". Wel raar want in z'n eigen tijdschrift stelde ik ondermeer z'n eigen richtlijn ter discussie. Tjerk kwam wel aan het woord in de Volkskrant:

Ook dr. Tjerk Wiersma, huisarts en richtlijnontwikkelaar bij het Nederlands Huisartsen Genootschap, vindt de resultaten van het onderzoek tot nu toe ‘bedenkelijk’. ‘Een definitief oordeel over screening is een zaak van de Gezondheidsraad. Daarbij zijn ook de uitkomsten van de kwaliteit van leven studie nodig. Ik kom in de praktijk vaak mannen tegen die blijven aandringen op dit onderzoek. De klant is uiteindelijk koning. Er is veel publiciteit over prostaatbewustzijn en het belang van vroegtijdige diagnose. Opportunistische, niet door klachten gedreven screening is inmiddels wijdverbreid, en dat is niet zo gemakkelijk terug te draaien.’

Hoewel hij de ERSPC resultaten maar bedenkelijk vindt, ziet hij af van een oordeel, de slapjanus. En dan zegt Tjerk: "de klant is koning". Hoe wordt iemand klant? Niet doordat men symptomen heeft, maar door naar het NOS-journaal te kijken en Internetsites te bezoeken die over prostaatkanker gaan. Daar worden mensen warm gemaakt voor een PSA op grond van de ERSPC resultaten en vervolgens opgegeild voor een robotoperatie, een High Precision 3D Bestraling of een Extra Active Surveillance Programma. Zo worden de klanten gemaakt. Misschien dat Tjerk een beetje tegensputtert, maar dan geeft hij toch dat PSA-briefje voor een one way to hell. In plaats van z'n patienten te beschermen tegen opdringerige propaganda is hij een collaborateur.

De rapen zijn goed gaar

Er wordt me verweten dat ik op de man speel en dat ik een fatsoenlijke wetenschappelijke discussie uit de wegga. O ja? Ik heb op zeer fatsoenlijke wijze het broddelwerk van Bangma aan de orde gesteld maar deze heeft zich hooghartig in z'n torentje verschanst en liet z'n ghostwriters reacties schrijven die sterke associaties oproepen met berichten die indertijd door het politburo van de USSR de wereld werden ingestuurd. Wetenschap? Laat me niet lachen. Gleasonscores verkregen uit blinde steekproeven, eenmalige PSA metingen die niets zeggen, gesjoemel met sterftecijfers, ga zo maar door en dat noemt Bangma Wetenschap.

De trouwe lezer weet dat ik een nette jongen ben. Ik hou me keurig aan de afspraak met Huisarts en Wetenschap door "Ook zo blij met PSA?" hier niet op de site te publiceren omdat ik m'n handtekening gezet heb onder een stuk voor het overdragen van copyrights. Ik kan er niets aan doen dat de Printversie van dit artikel vrij toegankelijk op internet staat evenals het stuk van Bangma als reactie hierop. Zie voor links hiernaar, rechterkolom, ver naar beneden scrollen. Waar ik geen copyrightovereenkomst voor heb ondertekend is mijn reactie op het stuk dat de ghostwriters van Bangma hebben geschreven. Hier deze reactie:

Wereldvreemd

Zonder inhoudelijk te reageren op ‘Ook zo blij met PSA?’ in ditzelfde nummer verschuilt Bangma zich achter overheden, commissies en gremia. Geheel daarmee in stijl doet hij mijn betoog af als een complottheorie.

In plaats van een antwoord te geven op mijn kritiek op het wel gepubliceerde deel van de  9-jaars cijfers en op de onvolledigheid daarvan neemt Bangma, alsof er niets aan de hand is, zomaar een voorschot op nog niet gepubliceerde 10-jaars cijfers.  Deze bekende ERSPC-truc, waarbij of de in het vooruitzicht gestelde publicatie nooit verschijnt  of waarbij indien wel gepubliceerd wordt de feiten anders blijken te liggen, blokkeert de discussie.  Mochten deze 10 jaars cijfers ooit eens verschijnen dan zal ik hierop misschien reageren, maar niet nu op ongepubliceerd materiaal.

Na een opsomming van algemeenheden over preventie zegt Bangma dat ieder individu het recht heeft zich te laten informeren en te laten onderzoeken op het bestaan van ziekten. Ik zeg dat ieder individu het recht heeft verschoond te blijven van ERSPC televisiepropaganda en substandard onderzoek met PSA’s en blinde biopsieen naar een histologische afwijking. Bangma verzekert ons met stelligheid dat overdiagnose onderschept kan worden met Active Surveillance (AS). De diagnose is er dan al dus van onderscheppen kan geen sprake zijn. Wel is er bij AS sprake van een bijzonder intensieve medicalisering die van een heel andere orde is dan van bloeddruk-  of cholesterolverlaging waaraan Bangma prostaatkanker screening zo graag gelijk stelt. Als klap op de vuurpijl wordt ons ook nog meegedeeld dat 'bewezen' is dat AS geen stress veroorzaakt.

Bangma besluit dat ik de plank volledig mis sla. Als dat zo is laat hij dan komen met een rechtvaardiging van de ERSPC handelswijze met de NOS,  met gegevens over de levenskwaliteit van de ERSPC deelnemers en een toelichting op het bewijs dat AS geen stress veroorzaakt. Dat lijkt me nuttiger voor de lezer dan wetenschappelijke integriteit te claimen op grond van het aantal commissies dat zich met het ERSPC bezig houdt. Ik zou het willen omdraaien: deze commissies hebben zich juist gecompromitteerd door het ERSPC al die jaren z’n gang te laten gaan.

Ik ga de zaak nu op scherp zetten. Op een politiek incorrecte manier. Zou de tweede wereldoorlog gewonnen zijn als men  discussies was blijven voeren over de pseudowetenschappelijke grondslagen van de jodenvervolgingen? Nee, men verklaarde de eindverantwoordelijke de oorlog. Hetzelfde gaat PSA Prostaatkankertjes doen met Bangma, niks geen Pensioenplan meer, just plain Bangma die met z'n ondernemingen onder het mom van zorg massaal mannen incontinent en impotent maakt.

Dan gebeurde ook nog dit. "Ook zo blij met PSA?" verscheen in september 2010. Er verschenen geen reacties. Totdat ik een week geleden van H&W bericht kreeg dat er een ingezonden brief was gekomen van een zekere Dr D., 5 maanden na publicatie! Een andere bijzonderheid is dat de hoofdredacteur die mij stimuleerde te publiceren ontslag heeft genomen. Of er een verband  is wordt onderzocht. De ingezonden brief van Dr D., die in mijn bezit is, verschijnt in maart en mijn reactie daarop in april, hoewel de geaccepteerde tekst nu al bij H&W ligt. Ook raar. Ik ga deze brieven hier nu niet publiceren, dat zou onbeleefd zijn. Maar ik kan het niet laten 2 korte citaten te geven, 1 van Dr D. en 1 van mijn reactie daarop om een indruk te geven van de sfeer die ontstaan is.

Dr D.: "....daarbij doet hij zeer negatieve aantijgingen aan het adres van de onderzoekers die ik eigenlijk voor dit tijdschrift ongepast vindt."

HS: "Collega B( censored) vindt dat mijn argumenten hout snijden maar ergert zich aan de manier waarop ik "respectabele onderzoekers" bejegen.

Ik kom in deze reactie met een zeer belastend nieuwtje. Maar jullie moeten wachten tot April voor ik dat prijsgeef. Hoe het precies bij Huisarts en Wetenschap zit wordt door iemand anders uitgezocht.

De Barbaren

We gaan er weer vuistdiep in. Zonder handschoenen. In de Verenigde Staten noemen ze uro's plumbers.

Er zit nog een vals en onbenoemd aspect aan PSA-screening. Nu even in het midden latend of men een prostaatkankertje als een ziekte moet beschouwen (niet dus, maar de tegenpartij vindt van wel) veronderstelt screening dat men alle ziektegevallen eruit filtert. Bij borstkanker-, dikke darmkanker- en baarmoederhalskankerscreening, naar mijn mening ook zinloze activiteiten maar dat terzijde, is er in ieder geval de intentie alle gevallen op te sporen en is de methode tenminste verdedigbaar, nl in beeld gebrachte afwijkingen biopteren. Bij prostaatkanker heeft men goede intenties en methodologische discipline volledig laten varen.

Ik ga hier nu niet weer uitwijden over de technicalities van de blinde biospie. Zie ultimate crap voor een overzicht. Het gaat me vandaag om de mindset van de uitvoerders hiervan. Dat het blind in een orgaan prikken door de uro's normaal gevonden wordt, geeft goed aan met wat voor een grof type mensensoort we hier te maken hebben. Dat deze grove handelswijze, bloed in de urine en sperma tot gevolg heeft, vaak infecties en soms sepsis interesseert ze niks. Dit is volledig ondergeschikt aan het hoogheilig verkaarde Urodoel: het ontdekken van een prostaatkankertje. Door het hanteren van een afkapwaarde waaronder geen biopsie gedaan wordt, wekt men de schijn zorgvuldigheid. Maar dit is valse schijn, de werkelijke reden tweeledig: kosteneffectiviteit nl het produceren van een prostaatkankertje tegen een zo laag mogelijke prijs en capaciteit. Nu meer operatierobots beschikbaar komen zien we de afkapwaarden omlaag gaan. Meer in het algemeen bepalen de nieuwste mode en marketing de hoogte van de afkapwaarde, medisch is er geen enkele onderbouwing voor welke afkapwaarde dan ook. Bangma noemt een PSA van meer dan 3ng/ml "positief". Toch kunnen er onder de 3ng/ml meer tumortjes gevonden worden dan daarboven, nl 60% van het totaal. Hiero. Weliswaar relatief per PSA stratum minder, maar omdat er veel meer mannen zijn met een PSA lager dan 3 dan daarboven is het absolute aantal groter. De enige reden dat onder de 3 ng/ml niet gebiopteerd wordt is om efficiency redenen (lagere tumoropbrengst per biopsie). Wat Bangma en Kil screening noemen is dus helemaal geen screening. Het is materiaal verzamelen.

Het gaat de uro's niet om jou. Je bent alleen het ruwe materiaal voor hun eindeloze reeks nietszeggende onderzoeken. Publicaties van die studies leveren punten op, hoe meer punten des te hoger de ranking van het instituut. Hoe hoger de ranking hoe hoger het prestige. Hoe hoger het prestige hoe meer geldstromen. Hoe meer geldstromen hoe meer nieuwe onderzoekers. De schrijfsels die ze produceren zijn enigszins te vergelijken met wat monniken in de scholastiek presteerden: de diepste duisterheid tig, tig, tig keer parafraseren op een volledig onleesbare manier. Buiten PSA Prostaatkankertjes is er maar een kleine kring urologen die deze schrijfsels leest. Men citeert elkaar en elke citatie levert ook weer punten op. Er is een levendige handel in citaties: als jij mij 10 keer citeert, citeer ik jou 5 keer en daar krijg je dan een avondje in een goed hotel met Marion Bloem bij.

"Ik zal erover nadenken"


We gaan verder met onze droeve plicht. Iemand moet dit onfrisse werkje doen. Niet zeuren of huilen maar net zoals de vuilnisman fluitend en met Out of Control keihard aan. Hup, de beerput in ......

In de de volgende situaties zit veel viezigheid, hier volgen wat tips om uit de shit blijven.

Zogenaamd voor jouw bestwil
Je bent aan het werk en er komt een collega met een snor vriendelijk informeren of jij ook al een PSA hebt laten doen. Je had al een hekel aan hem. Of je zit naar Toren C te kijken en begint je vrouw, die net een mammogram heeft laten maken, juist op dat ogenblik, erover of het niet verstandig is ook eens een PSA te laten doen. Het huwelijk was al niet zo goed. Zeg "Ik zal erover nadenken" Ga op een moment dat het je uitkomt hierheen, trek je conclusies en geef het gepaste antwoord als ze er weer over beginnen.

Buiten jouw wil
Je hebt last van je knie en in het ziekenhuis wordt routine bloedonderzoek gedaan waarin zonder enige reden ook een PSA wordt meegenomen: uitslag 5,5 ng/ml. Je wilt een overlijdensverzekering afsluiten (wat uberhaubt al een rip off is) en je wordt daarvoor gekeurd incl bloedonderzoek incl PSA: uitslag 3,1 ng/ml. Je hebt een verkeerde huisarts die voor wat lichte plasklachten toch een PSA laat doen: uitslag 8,1 ng/ml. Met hun schijnheilig gezichten adviseren ze je een biopsie te laten doen. Zeg "Ik zal er over nadenken." Ga hierheen, trek je conclusies en geef een gepast antwoord. Dit is ook interessant voor je.

"Positieve biopsie"
Mocht je toch naar je vrouw geluisterd hebben of naar die collega of werd je voor een fait accompli gesteld en raakte je onder de indruk van die ernstige gezichten en is er een biopsie gedaan dan heb je de first window of opportunity gemist. Nog is niet alles verloren alhoewel je nu stalen zenuwen moet hebben. Je hebt nu de tag kankerpatient in alle datasystemen en je krijgt een aantal barbaarse behandelingsvoorstellen voorgelegd. Zeg: "Ik zal erover nadenken" Lees hier, hier, hier en hier meer over de zogenaamde radicale prostatectomie (tegenwoordig volledig geautomatiseerd) en hier meer over de zogenaamde Active Surveillance (een terreurregime dat vaak alsnog op een RP uitloopt). Overweeg niets te doen en te wachten tot zich symptomen voordoen (wat meestal nooit gebeurd) en/of tot het PSA gestegen is tot 20ng/ml en laat dan een botscan maken. Onder de 20 zijn uitzaaingen zeldzaam, daarboven wordt de kans daarop redelijk groot. Bij een PSA van 100 ng/ml heeft bijna iedereen uitzaaiingen. Bij een positieve botscan heeft het zin te beginnen met (Intermitterende) Hormonale Therapie.

"Negatieve biopsie"
In 3 van de 4 gevallen is de biopsie negatief. De slijmjurk voor je feliciteert je maar zegt er dan wel weer bij dat hij je intensief wil blijven controleren wat meestal neer komt op iets Active Surveillance-achtigs. Zeg: "Ik zal erover nadenken" Ga hierheen en gooi het labbriefje weg.